ขาดความปราณีตอย่างแรก

ปัญหานี้อาจมีเหตุเกิดจากเพราะร่างกาย ขันธ์5มีความเสื่อม ซึ่งก็คิดว่า อาจมีส่วนนิดๆ หรือโรคภัยไข้เจ็บก็ตาม การฝึกให้จิตมีความชิน ต่อการปฎิบัติเป็นสิ่งที่เราพยายาม เพราะเมื่อนานไปรู้สึกว่า เจอภาระต่างๆมาก แล้วเวลาที่จะได้สวดมนต์ภาวนาแบบมีเวลานั่งสมาธิแบบเข้าห้องพระมีน้อยลง ก็เลยได้วิธีใหม่ คือ อย่างน้อยศีล5 ต้องมีให้ได้ แล้วก็ต้องระลึกถึงพ่อให้ได้ จะสวดบทสัพเพเมื่อเจอผู้เดือดร้อนโดยอัตโนมัติ แต่ในการทำงานมันต้องใช้แรงกายแรงใจ คือสอนปากเปียกปากแฉะ และต้องเปล่งเสียงให้ดังๆ มันจึงทำให้ไม่สามารถจะสวดมนต์ไปด้วยทำงานไปด้วยได้ ดังนั้นใครฝึกจับภาพสวดมนต์ในใจขณะทำงานไปด้วยได้ เราขอโมทนาบุญในท่าน บางทีเราสอนแบบตั้งใจมากไปคือเสียงต้องชัดเจน อาจจะทำให้เกร็งหรือใช้พลังภายในมาก อิอิ มันไม่เหมือนกับการสอนแบบนุ่มนวล ค่อยๆพูดแบบชัดเจน แต่ด้วยกำลังภายในปกติ คือไม่ใช้พลังเสียงมากให้แสบคอ จึงคิดได้ว่า ตัวเรานั้น ถ้ามีความปราณีต ไม่ว่าจะทางโลกหรือทางธรรม คงจะไปได้ราบรื่นกว่านี้
เลยตั้งใจว่า ต่อจากนี้จะทำแบบนุ่มนวล สุขุม ลุ่มลึก แต่จะไม่หลับ อิอิ ดีที่ไม่ใช่คนขี้ง่วง อย่าลืมนะ สิ่งสำคัญที่เราจะต้องมีคือความเคารพอย่างสุดหัวใจ และความมุ่งมั่น แบบไม่ใช่ ไปสุดโต่ง บางครั้ง เมื่อเราสร้างฐานได้มั่นคงเราก็จะไปได้อย่างราบรื่น แต่ไม่ได้หมายความว่า ช้าแบบเต่า เพราะการผลัดวันประกันพรุ่ง เป็นการสร้างความขี้เกียจแบบสะสม
เมื่ออ่านแล้ว สำหรับคนมาใหม่ ลองสวดมนต์คืนนี้ด้วยความนุ่มนวล แบบสงบเย็น เร็วได้แต่เร็วแบบสบายๆไม่เกร็งไม่สะดุด

	ผู้เขียน	หัวข้อ: ขาดความปราณีตอย่างแรก (อ่าน 1413 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้