การสัพเพฯมีในสมัยพุทธกาลหรือไม่

การสัพเพฯมีในสมัยพุทธกาลหรือไม่

ศิษย์ : ถ้าสัพเพฯ มีประโยชน์ในการแผ่บุญขนาดนี้ ทำไมในสมัยพุทธกาลถึงไม่มีการพูดถึง?

หลวงตา :ไม่มีใครคิดออกมั้ง

ศิษย์ : แม้แต่ในสมัยพุทธกาล?

หลวงตา : เราเกิดไม่ทัน ท่านอาจจะทำอย่างเราก็ได้

ศิษย์ : แล้วพอมันสืบมาทีหลัง?

หลวงตา : มันเปลี่ยนมาเรื่อยๆ เปลี่ยนมาในรูปลักษณ์ของคนสืบ คนสืบจริงๆ คือพระ ใช่มั้ย

ศิษย์ : ฮะ

การทำบุญ กรวดน้ำ

ศิษย์ : หลวงตาครับ เวลาเราทำบุญที่เราเคยกรวดน้ำ ?

หลวงตา : ที่นี่ไม่มีกรวดน้ำอยู่แล้ว การจะกรวดน้ำ เป็นการอธิษฐานให้พระแม่ธรณี รับรู้ในสิ่งที่เราทำ เป็นพยาน เป็นพยานของโพธิสัตว์ที่ท่านสร้างบารมี “ ข้าพเจ้าไม่ได้หวังอะไร หวังสัพพัญญูญาณเท่านั้น ” ขอพระแม่ธรณีรับรู้ เทพพรหมรับรู้ หยาดน้ำลงในแผ่นดิน... คือ จุดปัจจุบันของเขาน่ะ ถ้าไม่มีน้ำ มันก็ไม่คิดน่ะ ใช่มั้ย

ศิษย์ : ก็ไม่มีอะไรเป็นที่ยึดเหนี่ยว

หลวงตา : เอ่อ... พอทำบุญไปเนี่ยะ ต้องมีน้ำ ถ้าคิดออกไม่ต้อง คนทำบุญไม่ได้ทำทุกวัน บางคนเข้าพรรษา ออกพรรษา สมัยนี้นะ ไม่ได้ทำทุกวัน ไหว้พระสวดมนต์ยังไม่เอาเลย มัวแต่ทีวี วีดีโอ พอเสร็จแล้วเพลียหลับ ดูมากหลับไงมันเพลียแล้วหลับก็ไม่ได้ทำ ไม่ได้ทำจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี มันก็ไม่ทำ แต่ว่าทำบุญ โอเค มั้ย ใส่ซองไปหน่อย ใส่ซองปุ๊บ จบ “ สาธุ..ขอให้รวย ” จบ แค่นั้น คนในยุคนี้นะ หลวงพ่อบอก แค่ให้มันกราบพระก่อนนอน มันยังทำไม่ได้เล๊ย อย่าว่าจะทำกรรมฐานง่าย ๆ พุทโธ อย่างเดียวเนี่ย ตลอดชีวิตมันยังทำไม่ได้เลย แล้วจะเอาอะไรไปให้มัน ว่า ไม่ได้ จริงมั้ยล่ะ เอ้า ที่พูดเนี่ย จริงเรื่องจริง เพราะสภาพสังคม ข้าวของวัตถุมันเจริญ จะให้มันมานั่ง กว่ามันจะสงบ กว่ามันจะปิติได้นะ ใช้เวลาเป็นปี ใช้เวลาเป็น 10 ปี แล้วเวลามันไปดูหนังมันเพลินนะ อันไหนมันไวกว่ากันล่ะ โธ่ เดี๋ยวก็เปลี่ยนเรื่องใหม่มาเรื่อย ๆ สังคมมันก็อัดเข้าไปเรื่อย ๆ เสร็จนะ เสร็จนะ เสร็จ ฮึ ฮึ ไม่เหลือ ลง ข้างล่างโน้น ฮึ ฮึ ฮึ ไม่เหลือ ไม่ว่าใครพูดถึงแม้แต่เราก็ยังโดนเลยนะ สังคมเนี่ยนะ ..ในมือถือมันมีอะไรบ้างถึงไม่มีทีวี เปิดดูได้สมัยนี้..

ศิษย์ : กลายเป็นเทคโนโลยีทำให้คนแย่เลยนะ?

หลวงตา :ใช่

	ผู้เขียน	หัวข้อ: การสัพเพฯมีในสมัยพุทธกาลหรือไม่ (อ่าน 2274 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้